Sordum, aşk'ın sırrı nedir ?

muratamam

Yazar
Kayıt
12 Temmuz 2010
Mesaj
596
Tepki
488
Tekstil Grafik Kursu
@muratamam

09:04' teki bilge görünümlü kişi; "Haktan ayan bir nesne yok. Gözsüzlere pinhân imiş. Yani arife tarif gerekmez, hem birşeyin hakikatini sadece ayyuka çıktığında anlayabiliyorsan salağın önde gidenisin vedahi lafın tamamı ancak ahmaklara söylenir zaten kardeşim", demedi hayret:


 
Son düzenleme:

Şener CANÖZ

Altın Üye
Altın Üye
Uzman Üye
Kayıt
2 Nisan 2009
Mesaj
3.721
Tepki
1.910


"Tasavvuf'a göre, kâinâtın yaratılış gâyesi aşktır.
Vücud-u mutlak, aynı zamanda kemâl-i mutlak ve cemâl-i mutlaktır. O'nun şânı kendini izhâr etmektir. İşte Cenâb-ı Hakk da Aşk-ı Zâtî sebebiyle kendini görmek istedi ve bir ayna mesâbesinde olarak kâinâtı yarattı ve insanı yarattı. Bu aşkta Allah aslî sevgilidir ve her şeyin özüdür.
Var olan da yalnızca O'dur. Yani 'Lâ mevcûde illâllâh'. Mâdem ki var olan yalnızca O'dur, o halde O'nun dışında bir aşk da yoktur. Başka bir dey...işle; sevenle sevilen aslında birdir, aşk da belirli bir aşk objesi tanımayan gerçek aşktır. İşte tasavvuf yolu dediğimiz vahdet-i vücut felsefesi, doğrudan Allâh'ı bilmeyi ve tanımayı gâye edinir. Bunun için yegâne vâsıta da aşktır."

İskender Pala, Ah mine'l Aşk, 2004, Kapı Y., s. 335 vd
 

muratamam

Yazar
Kayıt
12 Temmuz 2010
Mesaj
596
Tepki
488
Mühim Bir Suâl: Diyorsunuz ki: "Muhabbet ihtiyârî değil. Hem, ihtiyac-ı fıtrîye binâen, leziz taamları ve meyveleri severim, peder ve vâlide ve evlâtlarımı severim, refîka-i hayatımı severim, dost ve ahbablarımı severim, enbiyâ ve evliyâyı severim, hayatımı, gençliğimi severim, baharı ve güzel şeyleri ve dünyayı severim. Nasıl bunları sevmeyeceğim? Nasıl bütün bu muhabbetleri Cenâb-ı Hakkın zât ve sıfat ve esmâsına verebilirim? Bu ne demektir?"

Elcevap: Dört Nükteyi dinle.

BİRİNCİ NÜKTE: Muhabbet, çendan, ihtiyârî değil. Fakat ihtiyar ile muhabbetin yüzü, bir mahbubdan diğer bir mahbuba dönebilir. Meselâ, bir mahbubun çirkinliğini göstermekle veyahut asıl lâyık-ı muhabbet olan diğer bir mahbuba perde veya ayna olduğunu göstermekle, muhabbetin yüzü mecâzî mahbubdan hakiki mahbuba çevrilebilir.

İKİNCİ NÜKTE: Tâdâd ettiğin sevdiklerini, sevme demiyoruz. Belki, onları Cenâb-ı Hakkın hesâbına ve Onun muhabbeti nâmına sev deriz.

Meselâ, leziz taamları, güzel meyveleri, Cenâb-ı Hakkın ihsanı ve o Rahmân-ı Rahîmin in'âmı cihetinde sevmek, Rahmân ve Mün'im isimlerini sevmektir. Hem mânevî bir şükürdür. Şu muhabbet, yalnız nefis hesâbına olmadığını ve Rahmân nâmına olduğunu gösteren, meşrû dairesinde kanaatkârâne kazanmak ve mütefekkirâne, müteşekkirâne yemektir.

Hem, peder ve vâlideyi şefkat ile teçhiz eden ve seni onların merhametli elleriyle terbiye ettiren hikmet ve rahmet hesâbına onlara hürmet ve muhabbet, Cenâb-ı Hakkın muhabbetine âittir. O muhabbet ve hürmet, şefkat, lillâh için olduğuna alâmeti şudur ki: Onlar ihtiyar oldukları ve sana hiçbir faydaları kalmadığı ve seni zahmet ve meşakkate attıkları zaman daha ziyâde muhabbet ve merhamet ve şefkat etmektir. Onlardan biri veya her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına erişecek olursa, onlara sakın "Öf" bile deme. (İsrâ Sûresi: 23.) âyeti, beş mertebe hürmet ve şefkate, evlâdı dâvet etmesi, Kur'ân'ın nazarında vâlideynin hukukları ne kadar ehemmiyetli ve ukûkları ne derece çirkin olduğunu gösterir.

Mâdem peder kimseyi değil, yalnız veledinin kendinden daha ziyâde iyi olmasını ister; ona mukabil, veled dahi pedere karşı hak dâvâ edemez. Demek vâlideyn ve veled ortasında fıtraten sebeb-i münâkaşa yok. Zîrâ münâkaşa, ya gıpta ve hasedden gelir. Pederde oğluna karşı o yok. Veya münâkaşa, haksızlıktan gelir. Veledin hakkı yoktur ki, pederine karşı hak dâvâ etsin. Pederini haksız görse de, ona isyan edemez. Demek, pederine isyan eden ve onu rencide eden, insan bozması bir canavardır.

Ve evlâtlarını, o Zât-ı Rahîm-i Kerîmin hediyeleri olduğu için kemâl-i şefkat ve merhamet ile onları sevmek ve muhâfaza etmek, yine Hakka âittir. Ve o muhabbet ise, Cenâb-ı Hakkın hesâbına olduğunu gösteren alâmet ise, vefâtlarında sabır ile şükürdür, me'yusâne feryad etmemektir. "Hâlıkımın, benim nezâretime verdiği, sevimli bir mahlûku idi, bir memlûkü idi. Şimdi hikmeti iktizâ etti, benden aldı, daha iyi bir yere götürdü. Benim o memlûkte bir zâhirî hissem varsa, hakiki bin hisse onun Hâlıkına âittir. Hüküm Allah'ındır. (Mü'min Sûresi: 12.) deyip teslim olmaktır.
(Bediüzzaman)
 

muratamam

Yazar
Kayıt
12 Temmuz 2010
Mesaj
596
Tepki
488
Hem kadınlar şöyle böyle bık bık, hem de kuyruklarından bir an olsun ayrılma... Bir şeyiniz de çelişkisiz olmayacak mı sizin?

 
Son düzenleme:
Yukarı Alt